Wiele osób na bum medialny powieści o Harrym zareagowały zupełną negacją. Ja byłam oczywiście wśród nich. Drażni mnie komercjalizacja czegoś tak subtelnego jak literatura, a zwłaszcza jeśli jest to literatura skierowana do dzieci i młodzieży. Robi się z niej w ten sposób doby cukierek do zjedzenia.
Po pewnym czasie postanowiłam jednak sprawdzić, kim jest ten tajemniczy chłopiec i czemu tak wiele się o nim mówi i pisze. Owszem, pierwsze trzy tomy wydały mi się dość infantylne, ale to z racji tego, iż skierowane były do małych odbiorców. Harry w kolejnych tomach dorastał i kolejne książki dorastały razem z nim. W pewnym momencie stwierdziłam, że ostatnie tomy nie nadają się dla małych dzieci, które - jak wynikało z moich obserwacji - bardzo chciały przeczytać wszystko.
Teraz uważam, że jeśli coś ma okładkę, kartki i pachnie drukiem i do tego jest treściwe i ciekawe z różnych punktów widzenia, jest skarbem i należy przynajmniej sprawdzić, czy rzeczywiście jest nieciekawe. Nie należy oceniać "po okładce" i tylko przysłuchiwać się plotkom. Aby coś ocenić, trzeba to poznać. Dobrze, że to zrozumiałam
Mnie również bardzo wciągnęła ta lektura. Zawsze mogłam liczyć na "dostawę" kolejnego tomu, a to dzięki mojej mamie. Nawet na wykładach nie mogłam się powstrzymać i tez czytałam siedząc gdzieś z tyłu
Samą opowieść uznaję za bardzo ciekawą. A że do wszystkiego podchodzę nieco filozoficznie, doszukiwałam się i doszukałam wielu przesłań w tych książkach, ale mogłabym o tym pisać bardzo wiele.
Niemniej jednak jest to jedna z niewielu sag, które tak bardzo wpłynęły na moją wyobraźnię. Że nie wspomnę o świetnym polskim tłumaczeniu
![;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Polecam ją wszystkim, którzy szukają zwykłych opisów życia u niezwykłych ludzi, a nie odwrotnie.